Alleen samen kunnen we de aarde herstellen, door ons te richten op de liefde.
Mijn conclusie is dat het leven draait om het worden van een liefdevol mens, dat is de enige manier om onszelf gelijkvormig te maken met de de liefde. Als we dat allemaal zouden doen dan gaan we als vanzelf ook in harmonie leven met elkaar omdat we allemaal op hetzelfde gericht zijn op onze eigen unieke manier. In mijn optiek is de liefde fundamenteel aan het christendom en het fundament van de waarheid maar zeker niet de gehele waarheid. Mijn stelling is daarom "liefde boven alles".
Als we als mensheid een toekomst willen hebben dan moeten we de aarde haar waardigheid teruggeven maar dat begint met ons onszelf onze waardigheid teruggeven. De mens is schoon, is mooi, we moeten leren onszelf zo te zien en ook leren zo ook naar anderen te kijken hoever iemand ook van zichzelf verwijderd is.
Ik ben principieel tegen het exclusivisme oftewel dan er één bepaalde religie of overtuiging zou zijn die de waarheid in pacht heeft en dat je alleen middels die religie of overtuiging gered zou kunnen worden, de illusie van bijvoorbeeld het christendom. Liefde moet universeel zijn voor alle mensen, de natuur en alles wat leeft.
De leeuw zegt 'heilig' nee tegen alles wat hem wordt opgedrongen door de draak met de schubben die 'Gij zult' zeggen. Het derde stadium is het kind, het kind is speels, creatief en vrij en begint zijn eigen geloofssysteem te creëren.
